Het Archief van de Verkeerde Herinnering
Wat heb je als kind gezien, dat je pas veel later begreep?
Als kind zien we veel meer dan we begrijpen.
We zien verdriet zonder te weten dat het verdriet is. We horen een gesprek waarvan de betekenis ons ontgaat. We merken dat er iets niet klopt, maar beschikken nog niet over de woorden of de ervaring om te begrijpen wat.
Soms blijft zo’n moment jarenlang ergens opgeslagen. Een beeld. Een zin. Een stilte. Een gebeurtenis waarvan we destijds onze eigen verklaring maakten.
En soms, jaren of zelfs tientallen jaren later, begrijpen we ineens wat we toen eigenlijk hebben gezien.
Het Archief van de Verkeerde Herinnering verzamelt die momenten.
Het archief
Iedere bijdrage begint met dezelfde vraag:
Wat heb je als kind gezien, dat je pas veel later begreep?
Ik ga daarover met mensen in gesprek. Uit dat gesprek ontstaat een korte tekst en een portret.
Soms is aan een herinnering ook een plek, een foto of een voorwerp verbonden. Ook die kunnen een plaats krijgen in het archief.
Sommige verhalen worden met naam verteld, andere anoniem.
Zo groeit langzaam een verzameling van wat kinderen zagen en volwassenen pas later konden begrijpen.
Verhalen